Muzeum Narodowe „Memoriał Ofiar Wielkiego Głodu” w Kijowie


Punktem wyjścia dla projektu budynku Memoriału jest koncepcja wtopienia go w tektonikę i krajobraz zbocza doliny Dniepru, w okolicy Ławry Peczerskiej, miejsca w wyjątkowy sposób związanego z historią Ukrainy. Budynek Muzeum  jest usytuowany na osi wiodącej od punktu widokowego do istniejącego pomnika-świecy, upamiętniającego Ofiary Hołodomoru – sztucznego głodu na Ukrainie, w latach 1932-1933.

Forma architektoniczna budynku jest wyobrażeniem idei wydobycia na światło dzienne celowo skrywanej prawdy o Hołodomorze (Wielkim Głodzie). O zatajonej historii przypominać mają nie tylko pokrywające gmach warstwy tektoniczne oraz zabieg architektoniczny polegający na ukryciu bryły budynku pod ziemią, ale też zmiany zabarwienia roślinności, która porastać będzie pokryty ziemią dach.

Także charakterystyczne rozcięcie dachu budynku i przesunięcie jego połowy ma wymiar symboliczny – pokazuje, jak działania ludzi prowadzą do zdemaskowania i odtajnienia zbrodni. Monumentalne wejście do budynku zlokalizowane od strony Pomnika-Świecy  stanowi bramę prowadzącą do wnętrza ziemi i ukrytej w nim prawdy, którą pokaże, znajdująca się w Memoriale ekspozycja.

Poprzez scenografię i inne rozwiązania plastyczno-architektoniczne autorzy projektu chcą wzbudzić emocje, skłonić do refleksji nad tragedią jaka miała miejsce na Ukrainie.  Projekt ekspozycji przygotowany przez studio Mirosława Nizio zakłada zbudowanie narracji składającej się z dwóch części.

Za projekt architektoniczny budynku Muzeum odpowiada polska pracownia architektoniczna Nizio Design International Mirosława Nizio we współpracy z ukraińską pracownią Projekt System LTD. Za projekt wystawy stałej Memoriału odpowiada w całości Nizio Design International.

Prace nad Muzeum trwać będą kilka lat. Całkowita powierzchnia użytkowa Muzeum stanowi prawie 14 tys. m2, natomiast powierzchnia wystawowa zajmie ponad 3,5 tys. m2.