Muzeum Polaków ratujących Żydów na Podkarpaciu w Markowej

I nagroda w konkursie na koncepcję architektoniczną

5×8 m

zajmuje szklany kubik-centrum ekspozycji

117,3 m2

powierzchni stanowią ekspozycje upamiętniające czyny pomocy Polaków w okresie Shoah


Głównym celem narracji koncepcji architektonicznej było komplementarne przedstawienie niebezpieczeństwa aktów pomocy. Zastosowanie minimalistycznej figury architektonicznej w planie budynku, jest symbolem ciągłości historycznej czasu i miejsca. Z drugiej zaś strony ujawnia drastyczność i potęgę sytuacji (ostre zwieńczenie tylnej partii budynku). Budynek w swej pół-przeszklonej formie fasady kryje tajemnicę, którą odbiorca odkryje dopiero podczas zwiedzania. Struktura budynku wcina się w plac. To symbol domu, przypominający zwiedzającym dzieje przedwojennej Markowej. Odnosi się nie tylko do czasów Shoah, ale również ukazuje jej niezmienną postać, mimo przeciwności losu i historii. Muzeum i przyległy mu teren uzupełnia funkcjonalne zapotrzebowania sąsiednich budynków, otwierając się na przestrzeń publiczną pozostałych działek. Jednocześnie odgradza Sad Pamięci od szkolnego boiska. Sad jest nawiązaniem do pomnika w Yad Vashem.