Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL w Warszawie

Projekt wyróżniono w 2017 roku drugą nagrodą w konkursie na koncepcję architektoniczną. Architekci chcieli stworzyć na terenie zabudowań więzienia przy ulicy Rakowieckiej w Warszawie nie tylko muzeum, ale i swoisty pomnik pamięci.

Architekci uznali, że szacunek dla autentycznej substancji wymaga subtelnego zaakcentowania podziału na architekturę dawną oraz nową. Dlatego kluczowym aspektem uczynili zachowanie oryginalnego historycznego muru okalającego więzienne budynki, podkreślenie go jako mocnego, autentycznego i wiernego historii elementu architektonicznego – świadka stojącego na straży pamięci i wpuszczającego zwiedzających na teren tragicznych zdarzeń z przeszłości. Unikatowość projektu przejawiała się w zastosowanym zabiegu „przerwania” istniejącego muru więziennego i ulokowania w nim trzech symbolicznych bram: Wschodniej, Głównej i Zachodniej, otwierających teren więzienia na miasto i ujawniających skrywane za murem tajemnice.

W koncepcji najistotniejsze jest to, że nowe elementy miałyby wynikać z funkcjonalnie niezbędnego minimum. Prosta geometryczna forma nie mogłaby zdominować substancji historycznej. Działałaby autonomicznie, kreując atmosferę powagi i pomnikowy charakter miejsca. Projektanci założyli, że w przypadku realizacji projektu od podstaw stworzony będzie tylko jeden budynek.

Kluczem do koncepcji stała się kolorystyczna i formalna jedność architektury, zachowana dzięki odsłonięciu i wyeksponowaniu ceglanych murów historycznych budowli oraz zastosowaniu w nowych obiektach elewacji z czerwonej cegły, podobnej do tej z historycznych budynków. Zaplanowali, że prostą i czystą formę projektowanego założenia podkreślą kontrastując ceglane ściany z jasną płaszczyzną placu, wyłożoną płytami betonowymi, stanowiącymi element porządkujący dla dziedzińca i podkreślający klasyczny ład całego założenia.